Een Congolese Laurel en Hardy op het witte doek? Onschuldige slapstick of koloniale projectie? In de jaren 1950 draaide de Belgische missionaris Albert Van Haelst een filmreeks met als hoofdpersonages Matamata en Pilipili, geïnspireerd op het wereldvermaarde Brits-Amerikaanse filmduo, bij ons ook bekend als 'de Dikke en de Dunne'. Eenvoudige verhaaltjes vol situatiehumor en stereotype personages vormden het basisrecept. Met een komische en moraliserende inslag wou de maker met zijn korte films het Congolese publiek zowel vermaken als onderwijzen. Vandaag werken de films echter allerminst op de lachspieren, maar confronteren ze de kijker met de koloniale denkbeelden uit die tijd. Op uitnodiging van KADOC ging kunstenaar Etinosa Verbiest aan de slag met de films. Op Erfgoeddag presenteren we haar werk en vindt een panelgesprek plaats over de films, de wijzen waarop we vandaag met dit erfgoed kunnen omgaan en het hellende vlak ‘humor’.

Deze activiteit heeft taalicoon 4 (taaliconen.be).