Eeuwenlang haalden textielververs hun kleurstoffen enkel uit de natuur. Om te beitsen gebruikten ze urine of schapenmest. “Dit is nu ook pisblauw. Schoonder blauw en ester niet”, schreef een Antwerps stoffenverver aan het eind van de 18e eeuw nog in z'n receptenboek. Dit manuscript uit de collectie van het Industriemuseum bevat maar liefst 132 handgeschreven verfrecepten en wordt momenteel onder de loep genomen in het doctoraatsonderzoek van Emile Lupatini. In de museumbibliotheek ontdek je overigens nog meer interessants rond plantaardig verven!

Ontdek in het textielatelier van het Industriemuseum de plantaardige textielverfkunsten van Emile en Laurence Decraene. Ga zelf aan de slag en schilder met plantaardige inkt: geen ochtendurine of schapenstront, wél paprika, rode kool en ander natuurlijk lekkers. Dat worden kunstwerken om in te bijten. En héél misschien is ook die textielverver uit de 18e eeuw van de partij …